Het filter selecteert wat het meet.

I — DE MEETLAT

Elke selectie meet iets. Zelden precies datgene wat ze beweert te meten.

Een adviseur wordt gekozen op zelfvertrouwen, niet op oordeel. Een manager wordt bevorderd op omgang, niet op resultaat. Een voorstel wint op presentatie, niet op inhoud.

Niemand heeft dat zo bedacht. Het is genoeg dat een systeem beloont wat het beloont.

II — DE OMKERING

Wie hierover klaagt, zegt meestal dat de mensen zijn veranderd. Dat is de minst waarschijnlijke verklaring.

Wat verandert is de beloning. Verschuif de meetlat en er komt een ander type boven. Dezelfde mensen, andere uitkomst.

Een filter dat lang genoeg scheef staat, levert uiteindelijk de mensen die het filter beheren.

III — DE PRIJS

De prijs wordt betaald door wie scherp is en dat wil blijven. Meedoen vraagt zelfcensuur — niet van meningen, maar van waarneming.

U leert doen alsof u niet ziet wat u ziet. Wie dat lang genoeg doet, ziet het op een dag werkelijk niet meer.